پاسخ به شبهات

پاسخ به یک پرسش در رابطه با امام حسن

پاسخ به یک پرسش در رابطه با امام حسن
کلینی نقل می کند: حسن بن علی علیه السلام پنجاه زن را در کوفه طلاق داد. امیرمؤمنان بالای منبر گفت: ای مردم کوفه، دخترانتان را به حسن ندهید، زیرا او مرد کثیرالطلاقی است. مردی برخاست و گفت: به خدا قسم ما دخترانمان را به او می دهیم، او فرزند رسول خدا صلی الله علیه و آله و فرزند فاطمه علیهاالسلام است. اگر دوست بدارد، نگاه می دارد، و اگر نخواهد، رها می کند. راوی حدیث فردی به نام یحیی بن ابی العلاء است، و او مردّد بین دو نفر است:
۱٫ یحیی بن أبی العلاء خزاعی که اصلاً توثیق نشده است.
۲٫ یحیی بن أبی العلاء بجلی رازی، هرچند نجاشی او و فرزندش جعفر را توثیق کرده است، ولی عبارت او حاکی از آن است که شیعی نبوده. هرچند با علمای شیعه در ارتباط بوده و لذا در ترجمه جعفر فرزند یحیی می گوید: «و هو أخلط بنا من أبیه و أدخل فینا و کا ن أبوه یحیی بن ابی العلاء قاضیا بالری»، «او بیشتر از پدرش با ما در ارتباط بود، و پدر او یحیی قاضی ری بود».
به طور مسلم در عصر خلفای بنی امیه هرگز پست قضاوت را به یک فرد امامی نمی دادند، بنابراین نمی توان بر چنین خبری اعتماد کرد.
این حدیث به سند دیگر نیز در کافی از امام صادق علیه السلام نقل شده و در میان سند آن دو نفر واقفی به چشم می خورد:
۱٫ حمید بن زیاد متوفای ۳۱۳٫
۲٫ حسن بن محمد بن سماعه، متوفای ۲۶۳، هر دو نفر از گروه واقفه بودند که در عین شیعه بودن، رفتارشان باگروه امامیّه، ناخوشایند بود و لذا نمی توان به چنین حدیثی استناد نمود. نجاشی درباره حسن بن محمد بن سماعه می نویسد: «و کان یعاند فی الوقف و یتعصّب»: «او در بستن نشر باب امامت به وسیله امام کاظم علیه السلام عناد می ورزید، و تعصب به خرج می داد».

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *