پدر و مادر (شجره نامه)

پدر و مادر امام حسن

کیست که در شان و رتبه حسب و نسبی بتواند با حسن (ع) برابر باشد. پدرش علی مرتضی (ع) است و مادرش فاطمه زهرا علیهاالسلام. علی (ع) همان کسی است که برادر پیامبر (ص)، وصی او و همرزم اوست. اسلام به همت و تلاش او رونقی یافت و به برکت علی (ع) سرها در برابر اسلام خاضع گردید.
او افسر فداکار رسول الله (ص) بود، همان کس که ضربت او در روز خندق معادل عبادت ثقلین خوانده شد. نخستین مومن به اسلام است. و نخستین شهید محراب. در مسجد به دنیا آمد و در مسجد از دنیا رفت و ما بین این دو فاصله حیات افتخار آمیزش بود که برای اسلام و امت اسلامی افتخار آفرید.
فاطمه علیهاالسلام مادر اوست، همان کس که دیدار او و استشمام بوی او رسول خدا (ص) را به یاد بهشت میانداخت. سیده نساء العالمین بود و مادر شهیدان گران قدر اسلام. زنی که در رتبه و شان به جائی رسیده بود که خداوند برای او از آسمان مائده میفرستاد.
آن پدر و مادر در مصداق آیات متعددی در قرآناند و خداوند در وصف آنها و ریشه
[صفحه ۳۴۸]
و بنیان اسلامیتشان آیات متعددی نازل کرد که هر کدام جلوههائی از تجلیات نورند و عظمت و منقبت آنها را اثبات میکنند.
حسن از پستان چنان زنی شیر نوشید و در دامان چنان پدر و مادری پرورش یافت و خصال مهم و ارزندهای را از آنان کسب کرد. ضمن اینکه خود امام به حق است، وصی و پدر است و در سلسله مراتب خلافت رسول الله (ص) او دومین است.
ظاهرا در مجلسی معاویه نسبت به امام فخر فروشی کرده بود. امام فرمود حاشا و کلا که من از تو بهتر باشم در تو کدام خوبی وجود دارد که من خود را از تو بهتر بدانم. خداوند مرا از رذائل پاک و تو را از فضائل بری دانسته است [۵۱۷].
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *