امامت و رهبری، حاکمان زمان

پرونده سازیها در حکومت معاویه

و از اقدامات معاویه در این بعد پرونده سازیها بود. او کاری کرد که آب خوش از گلوی این مردم پائین نرود. برایشان پروندهها ساخت و به دستگیری و آزارشان پرداخت و در این شرایط بود که حجاب از چهره او برافتاد و شخصیت وحشتناک او به همگان معرفی شد.
کار به جائی رسید که شیعه بودن جرم به حساب میآمد و نام علی (ع) بر زبان داشتن، به واقع پذیرفتن همه محرومیتها و مجوزی برای قبول قتل و مرگ بود. شعار یا علی (ع) بوی مرگ میداد و دم زدن از علی (ع) جریمه و مکافات قتل را به همراه داشت و کسی را یارای مقابله نبود.
جو شیعه چنان شده بود که اگر میگفتند فلانی زندیق است برای مسوولان و سردمداران بیشتر قابل تحمل بود تا بگویند که او شیعه است. و شما تصویر کنید در چنین صورتی چه زندگی تلخ و ناگواری برای آنان پدید میآمد و آنان تا چه حد ناگزیر بودند خود را از دید دیگران مخفی دارند.
مختصر مخالفت و انتقاد از دستگاه جرم دستگیری به همراه داشت. مردم میبایست از دستگاه اعلام رضایت داشتند و هرگز حق نداشتند از دستگاه بنیامیه شکوهای کنند که در آن صورت افراد معتبر و قدرتمند آن با رشوه راضی میشدند و دیگران در سایه این بدبینی سر به نیست میشدند.
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *