احادیث اعتقادی, احادیث و سخنان

کلام امام حسن (ع) در مورد ویژگی های اهل بیت

کلام امام حسن(ع) در مورد ویژگی های اهل بیت

امام حسن دررابطه با نزول آیه تطهیر می فرماید:

لما نزلت آیه التطهیر جمعنا رسول الله(ص) فی کساء لام سلمه خیبری ثم قال: اللهم هؤلاء اهل بیتی و عترتی فاذهب عنهم الرجس وطهرهم تطهیر(۵) وقتی آیه تطهیر نازل شد رسول خدا ما را درون کسای خیبری متعلق به ام سلمه گرد آورد و سپس فرمود: بار خدایا اینان اهل بیت و عترت من هستند پس پلیدی را از آنها دورکن و به طهارت مخصوص خود پاکیزه گردانشان.

روایت شده است که: چون حضرت امام حسن(ع) به جهت احترام به پدر بزرگوار خود در حضور او کم سخن می گفت، بعضی ازاهل کوفه به خدمت آن حضرت عرض کردند: امام حسن در سخن گفتن عاجز است. علی(ع) فرزند خود را طلبید و فرمود:مردم چنین سخن می گویند بر منبر برو و فضل خود را برایشان ظاهرکن.

امام حسن(ع)فرمود: یا امیرالمؤمنین درحضور تو من یارای سخن گفتن ندارم حضرت فرمود:ای فرزند من خود را از تو پنهان می کنم. پس علی فرمود مردم را ندا کردند تا جمع شدند امام حسن بر منبر برآمد خطبه ای در نهایت فصاحت و بلاغت خواند. مردم را موعظه کرد که خروش از اهل مسجد بر آمد سپس فرمود:

ایهاالناس اعقلوا عن ربکم «انّ الله اصطفی آدم ونوحا وآل ابراهیم وآل عمران علی العالمین.ذریه بعضها من بعض والله سمیع علیم»  فنحن الذریه من آدم و الاسره من نوح والصفوه من ابراهیم، والسلاله من اسماعیل آل من محمد (ص) نحن فیکم کالسماء المرفوعه والارض المدحوّه، والشمس الضاحیه وکالشجره الزیتونه لاشرقیه ولاغربیه التی بورک زیتها.النبی اصلها وعلیّ فرعهاونحن والله ثمره تلک الشجره،فمن تعلق بغصن من اغصانها نجا ومن تخلف عنها فالی النار هوی.

فرمود: ای مردم سخن پروردگار خود را بفهمید، در آیات قرآن تدبر نمایید که حقتعالی می فرماید: خداوند، آدم ونوح وآل ابراهیم وآل عمران رابر جهانیان برتری داد. آنها فرزندان و دودمانی بودند که از نظر پاکی و تقوا و فضیلت بعضی از بعض دیگر گرفته شده بودند و خداوند شنوا و داناست. پس بدانید که ذریّه برگزیده آدم و سلاله نوح و برگزیده آل ابراهیم و فرزندان پسندیده اسماعیل و آل محمد مائیم. ما در میان شما مانند آسمان بلندیم و به منزله خورشید انوریم که جهان را به نور خود روشن کرده ایم. مائیم شجره زیتونه که حقتعالی در قرآن مثل زده و او را به برکت یاد کرده است. فرمود: نه شرقی ونه غربی است، پیغمبراصل آن درخت و علی شاخه آن درخت است، به خدا سوگند که ما میوه آن درختیم، پس هرکه چنگ زند به شاخه ای از شاخه های آن درخت نجات می یابد، هر که از آن درخت دورماند، پس در آتش جهنم سقوط کرده است.

و نیز در نامه ای به عبدالله جندب چنین نوشت:

… هر که از ما جدا شود نابود گردد و هرکس از ما پیروی کند به ما خواهد پیوست. هرکس ولایت ما را ترک گوید کافر است. و هر کس دنباله رو ولایت ما باشد مؤمن است. کافر، ما را دوست نخواهد داشت و مؤمن، ما را دشمن نخواهد داشت. هر کس با دوستی ما بمیرد بر خدا لازم است که وی را با ما برانگیزد…خداوند دین را با ما آغاز کرده و با ما به پایان خواهد برد و بوسیله ما خدا گیاهان روی زمین را روزی شما کرده است و بوسیله ما خداوند در زندگی شما و در گورهایتان و در هنگام حشر و نزد پل صراط و ترازوی سنجش اعمال و به هنگام واردشدن به باغهای بهشت نجاتتان میدهد. و بدانید مثل ما در کتاب خداوند چون قندیلی است که چراغ در آن است و محمد(ص) و اهلبیت او همان چراغ هستند…ما نژادی گرامی هستیم و ما جانشینان خداوندیم در روی زمین و ماییم که درکتاب خداوند وضعیت ویژه ای داریم و ماییم که نزدیکترین مردم به پیامبر خدا هستیم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *