حوادث، وقایع، هجرت

کنیه و القاب امام حسن

کنیه او ابومحمد و صاحب محامد و ملکات و فضایل است. برای او القابی متعدد بود شامل، تقی، سید، زکی، سبط، ولی، امین، حجت، بر، زکی، مجتبی، زاهد، امیر، و… که معروفترین آن مجتبی (ع) و تقی و شایستهترین آن سید است [۳۳].
لقب سید به معنی آقا از القابی است که جدش رسول اکرم (ص) بر آن پای میفشرد و بارها و بارها او را سید، به ویژه سید شباب اهل الجنه مینامید و اصرار داشت او را به همین نام و نشان به مردم معرفی کند به همان گونه که او را امام میخواند تا گوشها را به این عنوان آشنا کند و برای روزگارانی اتمام حجتی بر مردم به حساب آید.
[صفحه ۴۰]
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *