حوادث، وقایع، هجرت

گروههای زمان امام حسن

امام در عصری به حکومت رسید که در جامعه اسلامی و حتی در مرکز حکومت یعنی کوفه گروهها و دستجات مختلفی سرگرم فعالیت بودند: تصویر آنها با اندک مسامحهای به صورت زیر است:
– باند اموی که در همه امور کشور نفوذ داشته و اسما تحت لوای امام مجتبی (ع) ولی در درون به دنبال اندیشه خود بودند.
– گروه شکاکان که درباره حقانیت علی (ع) شک داشتند و او را قاتل عثمان و غیر عادل میشناختند.
– گروه خوارج که هم با حسن میانه بدی داشتند و هم با معاویه و فعلا با امام بیعتی نداشتند [۲۲۱].
– گروه الحمراء که گفتیم گروهی از طبقات متفاوت و نژاد مخلوط بودند که پول میگرفتند و خون میریختند.
– گروه بیتفاوتها، که نه کاری به امام مجتبی (ع) داشتند و نه به معاویه، نان را به نرخ روز میخوردند.
– گروه شیعیان که خود آنها نیز از نظر شدت و ضعف در شرایط متفاوتی بودند.
– این گروهها از افراد و عناصری متضاد بودند. و در مشی و روش نوعی هماهنگی در آنان دیده میشد. و بر اینها باید افرادی را افزود که برخی از آنان سالها در جبهه و
[صفحه ۱۶۳]
جنگ بودند ولی اینک احساس عقب ماندگی پیدا کرده و به دنبال کسب درآمد و غنایم بودند. و گروهی که در جنگها عزیزان خود را از دست داده و در جمل و صفین و نهروان شهید داده بودند و گروهی که به راه و روش خلفای پیشین عادت کرده و هنوز حکومت علی (ع) و حسن (ع) نتوانسته بود در آنان ترک عادت ایجاد کند. اتخذوا مال الله دولا و عباد الله حولا [۲۲۲].
و بدینسان اگر بنای مبارزهای باشد حسن (ع) باید در جبهههای متعددی بجنگد، با جبهه منافقان، با جبهه شیاطین وسوسهگر، با جبهه خوارجی که هنوز بر سر لجاجت خود بودهاند، با جبهه شیعیان مخلصی که از راه خیرخواهی توصیههائی بهامام داشتند و بر این توصیهها پای میفشردند و امام اجرای خواستههایشان را به مصلحت نمیدید.
برگرفته از کتاب در مکتب کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام نوشته آقای علی قائمی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *