امامت و رهبری، حاکمان زمان

گفتار شیعه و معتزله در امامت

علمای امامیه (شیعه) و معتزله گویند: امامت و زعامت معصوم، بندگان خدا را به حق نزدیک و از معصیت دور میکند و این خود لطفی است که شامل حال همهی انسانها میشود و لطف خالق بر مخلوق (با توجه به فیاضیت مطلق خداوند) در نظر عقل امری لازم است؛ بنابراین بر خداوند است انتخاب
[صفحه ۱۶۳]
و تعیین امام. [۲۵۱].
مطلب دیگر این که امامت، مکمل رسالت است و این جاست که خداوند در غدیر خم، پس از تعیین علی بن ابیطالب علیهالسلام به خلافت فرمود:
«الیوم اکملت لکم دینکم و اتممت علیکم نعمتی و رضیت لکم الاسلام دینا [۲۵۲]؛ امروز دین شما را کامل کردم و نعمتها را بر شما تمام نمودم و اسلام را برای شما آئین [جاویدان] قرار دادم.» در تفسیر علی بن ابراهیم است که محمد بن مسلم نقل میکند: امام باقر علیهالسلام فرمود: «آخر فریضه انزلها الله تعالی، الولایه، ثم لم ینزل بعدها فریضه ثم نزل: الیوم اکملت لکم دینکم: بکراع الغمیم، فاقامها رسول الله بالجحفه، فلم ینزل بعدها فریضه [۲۵۳]؛ آخرین واجبی را که خداوند تبارک و تعالی نازل کرد ولایت بود و بعد از آن دربارهی هیچ فریضهای آیه نازل نشد تا این که در کراغ غمیم [۲۵۴] ، آیه «الیوم اکملت…» نازل گردید، پس رسول خدا صلی الله علیه و آله در جحفه اعلان نمود و این واجب را انجام داد و بعد هم در مورد هیچ فریضهای آیهای نازل نگردید.»
پس امامت و وصایت علی بن ابیطالب علیهالسلام از امور مسلم بین مسلمانان است و حتی ابوالفتح اربلی (متوفای ۶۹۲ ه. ق.) دربارهی امامت حسن بن علی علیهالسلام نیز ادعای اتفاق و اجماع میکند و میگوید: هیچ یک از مسلمانان در امامت امام مجتبی علیهالسلام با ما مخالف نیست و سپس روایتی از اهل سنت نقل میکند که رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:
«ان الخلافه بعدی ثلاثون سنه ثم تعود ملکا [۲۵۵]؛ جانشینی بعد از من سی سال
[صفحه ۱۶۴]
ماندگار است و پس از آن به صورت حکومت و سلطنت درخواهد آمد.» [۲۵۶].
پس اهل سنت، حکومت هفت ماههی امام مجتبی علیهالسلام را جزء سی سال میدانند که بعد از آن، معاویه خلافت و جانشینی رسول خدا صلی الله علیه و آله را به صورت سلطنت و حکومت در خاندان خود (بنیامیه) درآورد.
برگرفته از کتاب حقایق پنهان نوشته آقای احمد زمانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *